Archief

  • A sad love storyLiedeke Taen

    Tentoonstelling

    Liedeke Taen ziet schoonheid in alledaagse dingen die de meeste mensen liever op straat zouden laten liggen. Zo vangt een leeggelopen ballon, een uitgedrukte peuk of een weggetrapte milkshakebeker al struinend op straat haar blik. Het zijn objecten zonder emotie die Taen tegenkomt en meeneemt naar haar atelier, waar ze de objecten vervolgens een karakter weet te geven. Door ze uit te vergroten, te vertalen naar ander materiaal en titels te geven probeert ze de lelijkheid van deze objecten letterlijk dragelijk te maken. Zoals haar regenpijp van keramiek, getiteld: ‘Longing for some water’, in de poging dergelijke objecten zonder waarde betekenis te geven en een verhaal te laten vertellen.

    Het toekennen van betekenis begint vaak in een transformatie van het object naar keramiek. Daarna mag het werk nog een lang proces in verschillende lagen van uiteenlopende media ondergaan. Van fotografie tot het verwerken van het beeld naar een zeefdruk. Laag over laag, over laag.

    A sad love story is geen triest verhaal over een nare break-up met veel liefdesverdriet, maar een ode aan het betekenis vinden in de alledaagse, ‘nietzige’ en kleine dingen om ons heen.

    ——–

    Liedeke Taen studeerde in 2019 af aan BEAR ArtEZ Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem met een installatie van keramisch werk en zeefdrukken. Bij RUIS onderzoekt zij momenteel hoe de gelaagdheid in haar kunstpraktijk vertaalt kan worden tot de tentoonstellingsruimte. De tentoonstelling ‘A sad love story’ is onderdeel van het Young Art Weekend waarin zes hedendaagse kunstinstellingen in Nijmegen de handen ineen slaan en gezamenlijk de deuren openen voor net afgestudeerd talent.

    Young Art Weekend is een samenwerking tussen Galerie Bart, Extrapool, Expoplu, Derde Wal, Singular Art & RUIS.

     

  • Pillow Première – een ode aan de korte kunstfilmKoen Kievits, Derk Muller, Alex Beaujon, Jakob van Klinken en Judith Willemsen

    event

    Omdat de videokunst bij graduation shows vaak een ondergesneeuwde kunstuiting is, host RUIS in het verlengde van het Young Art Weekend een avond, waarbij de tentoonstellingruimte zich eenmalig schikt tot een bioscoopzaal zonder stoelen.

    Tijdens deze ode aan de videokunst vertoont RUIS korte kunstfilms van 5 net afgestudeerde kunstenaars van ArtEZ Arnhem. Een bioscoopkaartje is niet nodig, je hoeft enkel je eigen zitkussen mee te nemen.

    Koen Kievits toont een illusie van een andere werkelijk door natuurlijke verschijnselen te vervormen. Mist, regen, plotselingen stilte op straat, al dit soort momenten probeert de kunstenaar aan de wereld te laten zien, door ze te accentueren en naar zijn eigen hand te zetten.

    Alex Beaujon brengt een eigenzinnige en humoristische benadering van film, waarbij de kunstenaar de kijker meeneemt naar eigen leefwereld. Alex ziet de toeschouwer als een vriend, en wilt zijn beleefwereld delen, waardoor de identiteit van de kunstenaar en de toeschouwer samensmelten.

    Derk Müller speelt met humoristische vondsten uit het dagelijks leven. Voor dit project onderzocht hij zijn eigen praktijk als kunstenaar. RUIS toont een autobiografische film, over het ontdekken van een nieuw medium.

    ‘Touring the garden center’ van Jakob van Klinken is een innoverende rondleiding, waarbij er wordt gespeeld met het perspectief van de toeschouwer. Winkelend in de Intratuin, neemt van Klinken je mee in een nieuwe wereld die je nog niet eerder gezien hebt.

    Judith Willemsen maakt muurschilderingen van sterke, vrouwelijke figuren. Bij RUIS tonen we een animatie met narratief waarvoor ze deze muurschilderingen omvormde.

    Jessica Tiemessen speelt met automatische systemen in het lichaam. Identificatie van de mens met zijn of haar eigen onbewuste bewegingen. Voor de ‘Pillow Première’ creëert Tiemessen een andere dementie door de participanten met een virtual reality bril mee te nemen in haar werk, waarbij lichaam en materialiteit van belang zijn.

    Deze korte kunstfilms vertoont RUIS binnen de expositie ‘A sad love story’ met werk van de ook aan ArtEZ Arnhem afgestudeerde Liedeke Taen.

  • Untitled, yetUntitled

    Workshop

    Een titelworkshop bij ‘A sad love story’.
     
    Het werk van Liedeke Taen laat onder andere zien hoe je alledaagse objecten waarde, betekenis en emotie kunt toekennen. Taen doet dit bijvoorbeeld door het meegeven van een titel aan elk werk. En aan de tentoonstelling, natuurlijk.
    De titel die een kunstenaar aan het werk geeft de beschouwer richting; biedt een handvat in welke richting we kunnen duiden en begrijpen. Vaak ook wordt de titel helemaal weggelaten, maar dan wel genummerd. En soms, is de titel van een werk of tentoonstelling volslagen onzin, maar klinkt het gewoon goed.
    Speciaal bij de tentoonstelling A sad love story van Liedeke Taen is er op zondagmiddag 8 december een titelworkshop in RUIS. De kunstenaar en haar werk zijn er ook!
     
    Aan de hand van mini-installaties die we zelf maken, gaan we dieper in op het ontwerpen van titels. We gaan vooral praktisch aan de slag, hoewel er ook ruimte en tijd is voor theoretische verdieping.
     
    DROP BY
    WASTE SOME TIME AT RUIS!
     
    3 euro bijdrage voor workshop & koffie, thee en wat lekkers.
    Deze workshop wordt georganiseerd door Jam van der AA.
  • ruis-favicon-new

    Performance-marathonto be announced

    event

    Omdat de performance kunst bij graduation shows vaak een ondergesneeuwde kunstuiting is, host RUIS in het verlengde van het Young Art Weekend een avond waarbij de tentoonstellingruimte zich schikt tot podium voor de PERFORMANCE KUNST.

    Wat kunt u verwachten? Melanie Maria, Swaeny Nina en Yung Nora: drie uiteenlopende performances van drie net afgestudeerde performancekunstenaars van ArtEZ.

    Melanie Maria onderzoekt hoe mensen in relatie staan tot elkaar. Zo is de behoefte van het individu voor een emotionele connectie tot de ander een terugkomend thema binnen haar performances.

    Swaeny Nina werkt met virtual reality, identiteit binnen het virtuele, waarbij zij een model heeft gemaakt, gebaseerd op haarzelf.

    Nora Welgraven, ook wel bekend als Yung Nora, maakt werk over de zoektocht naar identiteit. Nora is van half Marokkaanse afkomst, ze is echter niet volgens de tradities opgevoed. Toch voelt ze een connectie met de Marokkaanse identiteit.

    Deze performances vinden plaats binnen de expositie van de ook aan ArtEZ Arnhem afgestuurde Liedeke Taen.

  • Young Art WeekendLiedeke Taen

    Event

    Tijdens het Young Art Weekend tonen zes Nijmeegse instellingen voor hedendaagse kunst een selectie van pas afgestudeerde kunstenaars.  Voor deze editie slaan Galerie Bart, Expoplu, Extrapool, Singular Art, Derde Wal en RUIS de handen ineen. Na een rondgang langs de verschillende kunstacademies van Nederland nodigen de hierboven genoemde hedendaagse kunstinstellingen kersverse bachelors en masters of art uit om werk te maken en te tonen tijdens een lang weekend gewijd aan nieuwe, uitdagende kunst. Iedere instelling programmeert en presenteert naargelang eigen traditie en karakter. Ons gezamenlijke publiek wordt daarna via een route van ruimte naar ruimte geleid. Zo werken we aan een weekend vol nieuwe contacten, kansen, ideeën en feestelijke kruisbestuiving.

  • We don’t believe in loveGeo Wyeth, Johanna & Vanita Monk

    Tentoonstelling

    In collaboration with Qtopia Queer Arts Festival, RUIS invited Geo Wyeth & Johanna and Vanita Monk for a residency in the artspace. During this residency they made a performance/piece that touches on long term commitments, queer love, thermodynamics, and public sex energy.
    It is stories and live music. It translated into a recording which is left somewhere in the space, as a resonant object.

    Geo Wyeth (b. 1984, NYC) is an artist and educator, working in the realms of music, performance, narrative sculpture, and video. Their ongoing project Muck Studies Dept. melds black/American music and history, extractive industry survey,
    and techniques of investigative journalism to trouble the swampy waters of race and memory in the USA.

    Vanita & Johanna Monk tell stories using words, music, noise, pictures, objects, bodies. Or maybe they just keep finding new ways to tell the same story: “In the end the form isn’t all that important. It’s about discovering and sharing a secret that we know could save the world. Otherwise why even bother? Then it’s just another career. And at the same time knowing we can never really succeed, which is why we go on trying. So maybe that’s a good thing in the end.”

    “The only way not to write just another three-minute love song is to write all that love is not, because whatever fits in words also fits in heads that will always poison it with everything they already know.”

  • Nijmeegse Kunstnacht 2019Wibo Kosters, Willemijn Kranendonk, Jens Bouwman, Merel van Slobbe en Steff Geelen

    Event

    RUIS X Op Ruwe Planken : Op je ongemak

    Het ruwste literaire tijdschrift van Neder- land strijkt neer in de enige tentoonstellingsruimte voor jonge kunst mét douche- bak in Nijmegen. Op Ruwe Planken-auteurs Wibo KostersWillemijn Kranendonk, Jens Bouwman, Merel van Slobbe en Steff Geelen dragen voor over de zoektocht naar identiteit en het ongemak dat daarmee gepaard gaat, in reactie op de kunst binnen en buiten de tentoonstellingsmuren van RUIS. Hoeveel ongemak kun jij aan?

    Wibo Kosters
    Wibo Kosters (1978) is een jonge geest in een leven van middelbare leeftijd, een boze witte man in een policor-bubbel, maar ook lichamelijk verval in tijden van Instagram, en geen mening hebben in tijden van Twitter. Wibo Kosters is een lathooglegger die er vaak onder duikt, het leven een gifbeker die tot de laatste druppel leeg moet. Ad fundum!

    Willemijn Kranendonk
    Willemijn Kranendonk (1994) schrijft proza en poëzie. Ze studeerde Creative Writing en schreef als afstudeerwerk een serie gedichten genaamd Spullen en lichamen. De gedichten gaan over gender, de klimaatcrisis en lichamelijkheid. In 2017 stond ze in de finale van Write Now!, dit jaar werd ze derde bij de Turing Gedichten Wedstrijd. Ze publiceerde in Tirade en DW B en op De Optimist en Meander. Ze werkt momenteel aan haar debuutroman.

    Jens Bouwman
    Jens Bouwman (1997) is woordkunstenaar en kernlid van imperfeksjonisties kunstkollektief De Naakte Waarheid. Jens’ voornaamste muzen zijn hiphop en de natuur. Voorts is Jens van mening dat d’r ’n eind moet komen aan de bio-industrie.

    Merel van Slobbe
    Merel van Slobbe (1992) schrijft proza en poëzie. Daarnaast studeert ze filosofie aan de Radboud Universiteit in Nijmegen, waarvan ze ook campusdichter is geweest. In 2017 won ze de Meander Dichtersprijs en in 2018 werd ze tweede bij de Turing Gedichtenwedstrijd met het gedicht Als je stil bent hoor je in de verte gletsjers smelten. Merel zit in een talentontwikkelingstraject van productiehuis De Nieuwe Oost | Wintertuin. Ook maakt ze onderdeel uit van het schrijverscollectief Poẽzie Colada.

    Steff Geelen (Citroengeel)
    Steff Geelen (1995) is schrijver en performer. In hun werk doet Steff onderzoek naar structuren, dierlijkheid en privilege. Hen maakt deel uit van de artiestenkring Poetry Circle Nowhere en is oprichter van Uitgesproken Queer, een platform dat een podium biedt aan LHBTQ+ (woord)kunstenaars in Utrecht.

  • Een blauw blauwtje lopenAnan Striker

    Tentoonstelling

    Afgelopen programmajaar maakte RUIS 6 tentoonstellingen met 16 kunstenaars, werkte samen met verschillende organisaties zoals Qtopia Queer Arts Festival, Go Short – International Short Film Festival Nijmegen, Nijmeegse Kunstnacht en Kunstpodium T, en ontving meer dan 1500 kunstkijkers. Het is tijd voor vakantie!

    Komende zomer zijn de deuren van RUIS gesloten, en werken we aan een nieuw programma vol shows met goeie kunst en fijne samenwerkingen. Je kunt dus niet naar binnen, máár het is zeker de moeite waard om door de ruit te komen gluren om de kunst van Anan Striker te bekijken.

    Een zeer blauwe windowshow met een duikende voetballer, de ondergaande zon en een blauw geslagen oog. Dus: nog ééntje dan. 26 juli, van 20:00-23:00. Anan flipt cassettes, wees welkom.

  • Give me something to hold on toEsther Schaminée, Adam Grainger, Karin Hansmann, Lilian Anneloes, Thomas Kuijpers

    Tentoonstelling

    Within this collaboration the group found common ground in the feeling of fluidity of the contemporary world we live in. We feel like having sand in our hands while roaming the desert; things are rarely what and how they seem to be, in real life as well as in the depictions we present of it. There’s a shared need to explore new ways of looking at these representations, figuring out what they stand for. Whether they are a valuable projection in the time to come, or rather a document of how we want things to be right now, in one format or another we all see ourselves as indirect activists, trying to mirror the developments in this world, and highlight aspects that are worth a second thought.

    Apprentice Master expo #9: Give Me Something To Hold On To
    is the ninth exhibition of the eleventh season of the Apprentice Master project. During this exhibition, the apprentices Esther Schaminée, Adam Grainger, Karin Hansmann and Lilian Anneloes Klasens will be exhibiting together with master Thomas Kuijpers.

  • Spewing Forth Sea FrothSandra Heemskerk

    Tentoonstelling

    Het is 1915 wanneer dertien vissers uit het streng gereformeerde dorpje Katwijk voor een lange periode naar zee vertrekken. Na enkele weken van wal wordt één van de bemanningsleden overvallen door een religieus visioen: een boodschap van God die hem wijst naar het geluk. De visser overtuigt de rest van de bemanning op het schip om van koers te veranderen en naar Jeruzalem te varen. Na verloop van tijd volgen er conflicten tussen de vissers. Bij sommige van hen verandert geloof in waanzin, anderen worden achterdochtig. De spanningen op het schip lopen zo hoog op dat drie bemanningsleden worden gedood, het schip wordt later stuurloos op zee gevonden.

    Sandra Heemskerk (1989) is geboren in Katwijk. Het bovenstaande, waargebeurde verhaal was aanleiding voor een serie werken. Op een associatieve manier maakt Heemskerk tekeningen, muurschilderingen en video installaties waarin zij zowel de thematiek van het verhaal van de vissers als autobiografische aspecten laat samen komen. De vissers belichamen het verlangen naar het ultieme, de waarheid, een godheid en geluk. Maar tijdens deze zoektocht ligt waanzin onvermijdelijk op de loer. Heemskerk verkent met haar installatie de grens tussen religie en manie. Hoe verhouden we ons tot de werkelijkheid? En wanneer wordt zij aan het wankelen gebracht? In RUIS toont Heemskerk een videoinstallatie waarin zij deze vragen op een speelse manier onderzoekt.

    Gecureerd door Emma Agterberg

  • simone-albers

    SubstanceSimone Albers

    Tentoonstelling

    In de levendige werken van Simone Albers (Nijmegen, 1990) vormt de evolutie van de kosmos het constante uitgangspunt. Zoals een bevroren moment van krioelende patronen in felle kleuren: alsof je als toeschouwer door een microscoop kijkt. Vanuit natuurwetenschappelijk onderzoek en filosofische theorieën analyseert ze de waarneembare wereld. Welke mechanismes gaan schuil achter hetgeen dat wij als vanzelfsprekend ervaren? Haar werken zijn vertalingen van deze zoektocht, waarin telkens andere facetten worden benaderd.

    Het werk heeft een collageachtig karakter, waarin elk onderdeel een eigen entiteit kent maar tegelijkertijd een bouwsteen vormt van een groter systeem. Met dit gegeven heeft Albers óók de ruimte van RUIS onder de loep genomen. De werken gaan een directe relatie met zowel elkaar, als met de ruimte aan. Hierdoor worden de grenzen van de individuele werken opnieuw bevraagd en bepaald. SUBSTANCE: waar werk en de ruimte in elkaar overvloeit.

  • 1 Michiel, 2 Films en 3 Vrienden Michiel Ubels

    Film vertoningen

    De films van Michiel Ubels mislukken eigenlijk altijd. Althans, ze verlopen altijd anders dan de bedoeling was. Tijdens de tentoonstelling ‘1 Michiel, 2 films en 3 vrienden’, transformeert RUIS zich tot een mini filmzaal met slechts 10 stoelen. Binnen deze setting wordt een kinderfilm vertoond die uiteindelijk te sexy en te vuil is geworden om aan kinderen te laten zien, én een sensuele documentaire over een blind date in een hotelkamer die tijdens het monteren een stuk persoonlijker is geworden dan gepland.

    Achter elkaar duren deze twee films exact één uur. De drie vrienden uit de titel van deze tentoonstelling zijn kunstenaars: Fran Hoebergen, Mike Moonen en Krista Smulders. Door te acteren, te musiceren en te assisteren maken zij een groot deel uit van de films van Michiel, die hen heeft uitgenodigd om met schilderijen en sculpturen onderdeel te worden van deze expositie.

  • Mucking about on the featherbed bogKasper van Moll

    Tentoonstelling

    Prints op vastgelopen papier waar overheen is getekend, collages bestaande uit eerder gebruikt materiaal, een foto van een foto van een opstelling in zijn atelier. Het zijn samengeperste overblijfselen van performances en albums die Kasper van Moll maakt onder de noemer van zijn label Broken Toaster Records. Performances die tijdelijk zijn. Albums die alleen in de virtuele wereld bestaan. Beelden uit het verleden die zich nu een weg banen naar de fysieke wereld in de vorm van prints en wandobjecten. Uit het drassige en vruchtbare moeras dat Broken Toaster Records heet, wordt de dikke turf gewonnen die zich daar op de bodem heeft gevormd – en zal blijven vormen. Turf dat als beleg gebruikt wordt om de iconische boterham te besmeren.

    Kasper van Moll neemt het (culturele) fenomeen muziek als startpunt voor kunstproductie, vaak resulterend in tijdelijke, op maat gemaakte ‘bands’ die hij onder zijn label Broken Toaster Records releaset. Hij is geïnteresseerd in (sub)culturen in de muziek en hoe deze zich kunnen verhouden tot een hedendaagse kunstpraktijk. In Broken Toaster Records werkt hij samen met kunstenaars Ide André en Jelle Slof, die hierin een rol vervullen van zowel medespeler als materiaal.

  • How to become Spider-ManNiko Riedinger & Peer Vink

    Tentoonstelling

    Is it possible for a human to become Spider-Man?

    Yes. It is possible.
    There are four certain ways that can make us improve our abilities.

    1. Stay mentally healthy.
    2. Think of the cause that you want to fight for.
    3. Create a costume and name.
    4. Be brave.

    ‘How to become Spider-Man’ is een gezamenlijke zoektocht van kunstenaars Niko Riedinger, Peer Vink en de nu nog hagelwitte tentoonstellingsruimte RUIS, naar het representeren van dat waar je al langere tijd over gemijmerd hebt: een droom die je najaagt, de persoon die je verlangt te zijn, het gedachtegoed dat je na wilt leven. Een pad dat niet rechtlijnig te bewandelen is, maar bochten, teleurstellingen en fikse schaafwonden kent: de belichaming van het prototype dat je wenst te zijn.

    Niko Riedinger (1986) en Peer Vink (1990) studeerden beiden af aan Fine Art AKV St. Joost in Den Bosch. Het werk van Niko Riedinger ontstaat vanuit interesse voor de systematisering in ons dagelijks leven. Peer Vink schildert, tekent en maakt sculpturen van voorwerpen om hem heen. Van geabstraheerde kippenpoten tot racefiets zonnebrilletjes op doek.

  • Nijmeegse Kunstnacht 2018Caz Egelie, Babs Bleeker, Doina Kraal

    Tentoonstelling

    Nijmeegse Kunstnacht 2018: Expoplu X Singular Art X RUIS.

    Geïnteresseerd in hedendaagse kunst? Kom dan tijdens de Nijmeegse Kunstnacht 2018 naar Expoplu. Hier zal namelijk werk te zien zijn van drie spraakmakende kunstenaars. Ieder van de organiserende kunst-initiatieven presenteert werk van één kunstenaar. Zo presenteert Expoplu werk van Caz Egelie, Babs Bleeker laat werk zien namens RUIS en Singular Art toont werk van Doina Kraal. Kom naar Expoplu voor een portie cutting-edge hedendaagse kunst!

  • A Collective ActPim Steinmann, Griet Menschaert, Roman Ronny Rozenberg, Rosalie van Oorschot, Isabelle Wenzel, Mireille Tap, Danielle Liebeskind

    Tentoonstelling

    A Collective Act is een collectieve tentoonstelling waarin solidariteit en het tonen van een divers en rijk kunstveld centraal staat. In A Collective Act dient het format van een tentoonstelling niet als doel, maar als middel om een aantal aan Expoplu verwante hedendaagse kunstorganisaties uit Nijmegen bij elkaar te brengen.

    Voor de tentoonstelling selecteren zes hedendaagse kunst partijen uit Nijmegen één of meerdere kunstenaars die het karakter en waarde van de deelnemende organisaties representeren. Zodoende wordt de diversiteit en waarde van deze hedendaagse kunstinitiatieven zichtbaar. Tegelijkertijd ontstaat er ook een tentoonstelling die bestaat uit verschillende kunstvormen, diverse stemmen en een van elkaar afwijkende esthetiek.

    De deelnemende partijen en kunstenaars zijn:
    EXTRAPOOL: Pim Steinmann, Griet Menschaert
    Expoplu: Roman Ronny Rozenberg
    Derde Wal: Rosalie van Oorschot
    Galerie Bart Nijmegen: Isabelle Wenzel
    RUIS: Mireille Tap
    White Suit Projections: Danielle Liebeskind